مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
30
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
ابن شهرآشوب به نقل از حمّاد گويد : آيا مىدانى سرخى افق از چيست ؟ سپس گفت : از روزى كه حسين كشته شد ! » . « 1 » اسود بن قيس گفت : چون حسين ( ع ) كشته شد يك سرخى از سوى مشرق برآمد و يك سرخى از سوى مغرب ، و نزديك بود در وسط آسمان به هم برسند و اين واقعه ، شش ماه ادامه داشت ! » . « 2 » 5 - گريهء آسمان ابن قولويه از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه گفت : « قاتل يحيى بن زكريا و قاتل امام حسين ( ع ) زنازاده بودند و آسمان جز براى اين دو گريه نكرد . » « 3 » نيز از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هنگامى كه اباعبداللّه - حسين بن على ( ع ) - كشته شد ، آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه و آنچه در آنهاست و آنچه در بين آنهاست و هر كس كه در آنها به سر مىبرد و بهشت و جهنّم و آنچه پروردگار ما آفريده و آنچه ديده مىشود و آنچه ديده نمىشود بر او گريستند » . « 4 » نيز از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه به زراره فرمود : « اى زراره آسمان چهل بامداد بر حسين ، خون گريست و زمين چهل بامداد با سياهى گريست و خورشيد چهل بامداد با كسوف و سرخى گريست و كوهها پاره پاره و پراكنده شد و درياها شكافت . . . » . « 5 » معناى گريه آسمان ابن حجر گويد : ثعلبى نقل كرده است كه آسمان گريست و گريهاش سرخى آن است ! » . « 6 »
--> ( 1 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 54 و نيز ر . ك . سير الاعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 312 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . كامل الزيارات ، ص 79 تا 80 ، باب 25 ، حديث شمارهء يك . و نيز ر . ك . حديث شمارهء 11 در همين باب ؛ الخطط المقريزيد ، ج 2 ، ص 289 ؛ نظم درر السمطين ، ص 222 . ( 4 ) . كامل الزيارات ، ص 80 ، باب 26 ، حديث شماره 3 . ( 5 ) . همان ، حديث شمارهء 6 . ( 6 ) . الصواعق المحرقة ، ص 194 به نقل از الكشف و البيان ، ثعلبى ، ج 8 ، ص 353 ، دار احياء التراث العربى .